در قلبش از نور خداوند ، كه در كتابش متجلّى است ، بهره‌مند مىشود . امام رضا خداى را بزرگ داشت و او را پاس نهاد و امر خويش را به دو واگذار كرد و جز او هر چيزى را خوار و حقير انگاشت و در راه او هر بلايى را به جان خريد . تمام اينها وسيلهء او براى رسيدن به پروردگارش بود . اجازه دهيد براى آنچه گفتيم شواهد و دلايلى ارائه دهيم تا نه تنها نسبت به امام شناخت بيشترى حاصل كنيم بلكه دلهاى ما از اين سيره‌اى كه از روحى الهى و تابناك آكنده است ، به كرنش افتند . يكى از عبادتهاى آن‌حضرت اين بود كه چون نماز صبح را در اوّل وقت به‌جاىمىآورد ، براى پروردگارش به سجده مىافتاد و تا زمانى كه خورشيد بالا نمىآمد ، سر از سجده برنمىداشت . « 1 » هنگامى كه مأمون ، خليفه عبّاسى ، والى خود را در مدينه به همراهى امام تا خراسان مأموريت داد ، از او در بارهء حالات امام در راه پرسيد . والى بسيار از درجات عبادت و ذكر و توجّه آن‌حضرت به خدا سخن گفت . مأمون چون سخنان والى خويش را شنيد ، به وى دستور داد كه اين سخنان را از مردم پنهان دارد ! از جمله سخنان والى در اين باره به مأمون اين بود كه گفت : چون صبح فرامىرسيد امام رضا نماز صبح مىگزارد و چون سلام نمازش را مىگفت در جايگاه نمازش مىنشست و خداى را تسبيح

--> ( 1 ) - بحار الانوار ، ج 49 ، ص 5 .